ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τάσος Μπουλμέτης

Τάσος Μπουλμέτης

Παρατηρητήριο

Το ελληνικό κράτος, όχι η ελληνική κοινωνία αλλά το κράτος, παρέταξε σε αυτά τα πολύ δύσκολα και κρίσιμα χρόνια της κρίσης τρεις σπουδαίους ανθρώπους που υπερασπίστηκαν με σθένος, σύνεση και θαυμαστή εργατικότητα τη χώρα, την κοινωνία και τη θέση μας στην Ευρωπαϊκή ένωση: τον Λουκά Παπαδήμο, τον Γιάννη Στουρνάρα και τον Παναγιώτη Πικραμμένο, ο καθένας τους υπόδειγμα homme d’ etat. Και τους τρεις αυτούς πατριώτες ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να τους κηλιδώσει ηθικά, να τους εξοντώσει πολιτικά, να τους ρίξει βορά στους «αγανακτισμένους». Το ήθος του φθόνου, το ήθος του μίσους, το ήθος του διχασμού.

Ευθύμης Δημόπουλος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Το αριστεροδέξιο και πάντα φοβικό προς τη Δύση συνεχές, παλλόμενο αδιαλείπτως, γραπώνεται τώρα από την εθνική ταυτότητα και μετατοπίζεται πολιτικά δεξιά. Τα όσα αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φενάκη. Το κίνημα των αγανακτισμένων εκδικείται. Επιστρέφει ηττημένο, αβέβαιο και light. Η εξαπάτησή του παράγει το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να του πάει κόντρα όταν δεν έχει χρήμα να μοιράσει;

Μήπως ήρθε ο καιρός της δεξιάς;

Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Γιώργος Προκοπάκης: Πόσο χρήσιμη είναι αυτή η σοσιαλδημοκρατία;



από το fb
Αν αναρωτηθεί κανείς "ποια είναι τα δύο σημαντικότερα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπισθούν ώστε αυτή η χώρα να ορθοποδήσει;" τι απάντηση θα πάρει;
Στη διαδικασία ανασύστασης της παρ' ημίν σοσιαλδημοκρατίας, ακούμε τα πάντα. Εκτός απ' αυτό!
Ανάπτυξη θα μας φέρουν όλοι. Χωρίς τράπεζες πόση θα μας φέρουν; Με τον τρέχοντα σχεδιασμό κυβέρνησης, εταίρων και ΕΚΤ, θα δούμε το 2020 πότε είναι πιθανόν να έχουμε τράπεζες. Ένα χρόνο νωρίτερα να τις φέρεις, αλλάζουν τα πάντα! Τι τη νοιάζει τη σοσιαλδημοκρατία μας αυτό; Έχει τόσα να ασχοληθεί! Για να μην το ζαλίζουμε, κόκκινα δάνεια είναι το ένα ζήτημα, κατά τη γνώμη μου. Δείτε τι λένε οι δέκα υποψήφιοι. Τίποτε! Κοινωνικώς ευαίσθητοι, ούτε παρέμβαση για τον ορισμό της "πρώτης κατοικίας" δεν κάνουν. Ούτε κουβέντα για τους στρατηγικούς κακοπληρωτές. Ο μεγαλύτερος από τους φορείς του χώρου μας έχει κυριολεκτικά καραφλιάσει: Ταμείο Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων! Είκοσι χρόνια αγκύλωση για μια σοσιαλίζουσα ανοησία. Οι υπόλοιποι; Καλά ευχαριστώ, εσείς;
Κοινωνικό κράτος ούμπερ άλλες! Με ένα ασφαλιστικό που δεσμεύει 10-12% του ΑΕΠ από τον προϋπολογισμό - 17% συνολικά. Με εισφορές που διαλύουν την επιχειρηματικότητα, κυρίως τη μικρή και μεσαία - χωρίς ανταπόδοση. Πείτε τα ευαίσθητά σας για βρεφονηπιακούς σταθμούς, φροντίδα τρίτης ηλικίας και ό,τι άλλο θέλετε - τις δομές αλληλεγγύης μη ξεχνάτε, γιατί αν δεν γίνει μια σοβαρή διευθέτηση του ασφαλιστικού θα τις χρειαζόμαστε για εκατό χρόνια. Τίποτε, ξανά. Ας πούμε πως η πρόταση "αύξηση του δανεισμού για να μην κοπούν συντάξεις" μέσα στη Βουλή, ήταν τρολάρισμα.
Δεν ζητάει κανείς προγράμματα σωτηρίας της χώρας στη διαδικασία εκλογής ηγέτη της σοσιαλδημοκρατίας. Ζητάει το στοιχειώδες: να καταθέσει καθένας/μια τις προτεραιότητες. Μας έχουν ψοφήσει στην μεταρρυθμιστολογία, λες και θα βρεθούν οι φοβερές εκείνες μεταρρυθμίσεις που δεν ξεβολεύουν καμιά κοινωνική ομάδα και που δεν έχουν κόστος μέχρις ότου αρχίσουν να αποδίδουν. Αλλά προ παντός το πρόσημο!
Φτάνεις στο σημείο να αναρωτιέσαι πόσο χρήσιμη είναι (ή θα είναι) αυτή η σοσιαλδημοκρατία. Σε ο,τιδήποτε εκτός από βραχυπρόθεσμους πολιτικάντικους τακτικισμούς - ένα πλασάρισμα κάποιων με λιγότερο ή περισσότερο βεβαρυμένο πολιτικό παρελθόν (και παρόν εδώ που τα λέμε) στα παιγνίδια εξουσίας ή στο μοίρασμα του κράτους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου