ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Λούλα Αναγνωστάκη

Λούλα Αναγνωστάκη
Η φωτό είναι του Σπύρου Στάβερη για τη LIFO

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα σαφές μέτωπο ΝΔ και του κυοφορούμενου νέου σχήματος της κεντροαριστεράς. Μια γενναία και ρηξικέλευθη πολιτική συνεννόηση αρχών με συγκεκριμένα σημεία επαφής και καθαρές στοχεύσεις. Κι ας έχουν διαφορές που πρέπει να γίνουν σαφέστατες. Αυτό προϋποθέτει τη διατύπωση και διακίνηση τεκμηριωμένων πολιτικών θέσεων για τα μεγάλα επίδικα και κυρίως για τα δύο πιο σημαντικά. Αυτά της παραγωγής πλούτου και της διαχείρισης του κράτους. Με τρόπο όμως που θα αποδεικνύει και στον πλέον αδαή ότι η ελευθερία στην οικονομία από τη μια και η υποχώρηση του κράτους από την άλλη θα αποδειχθούν ωφέλιμα όχι μόνο για το κεφάλαιο αλλά και για τους πολίτες και δη τους ασθενέστερους. Αυτό σημαίνει υπεύθυνη λαϊκή πολιτική και όχι ελιτίστικη ή λαϊκίστικη.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσο θα πολλαπλασιάζονται οι δημόσιες τοποθετήσεις των υποψηφίων τόσο θα αποκαλύπτεται ο φυσικός αρχηγός του κέντρου και το βαρύ πολιτικό του φορτίο. Αλλά είναι εποχή του diet, οπότε....

Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Γιώργος Προκοπάκης: Πόσο χρήσιμη είναι αυτή η σοσιαλδημοκρατία;



από το fb
Αν αναρωτηθεί κανείς "ποια είναι τα δύο σημαντικότερα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπισθούν ώστε αυτή η χώρα να ορθοποδήσει;" τι απάντηση θα πάρει;
Στη διαδικασία ανασύστασης της παρ' ημίν σοσιαλδημοκρατίας, ακούμε τα πάντα. Εκτός απ' αυτό!
Ανάπτυξη θα μας φέρουν όλοι. Χωρίς τράπεζες πόση θα μας φέρουν; Με τον τρέχοντα σχεδιασμό κυβέρνησης, εταίρων και ΕΚΤ, θα δούμε το 2020 πότε είναι πιθανόν να έχουμε τράπεζες. Ένα χρόνο νωρίτερα να τις φέρεις, αλλάζουν τα πάντα! Τι τη νοιάζει τη σοσιαλδημοκρατία μας αυτό; Έχει τόσα να ασχοληθεί! Για να μην το ζαλίζουμε, κόκκινα δάνεια είναι το ένα ζήτημα, κατά τη γνώμη μου. Δείτε τι λένε οι δέκα υποψήφιοι. Τίποτε! Κοινωνικώς ευαίσθητοι, ούτε παρέμβαση για τον ορισμό της "πρώτης κατοικίας" δεν κάνουν. Ούτε κουβέντα για τους στρατηγικούς κακοπληρωτές. Ο μεγαλύτερος από τους φορείς του χώρου μας έχει κυριολεκτικά καραφλιάσει: Ταμείο Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων! Είκοσι χρόνια αγκύλωση για μια σοσιαλίζουσα ανοησία. Οι υπόλοιποι; Καλά ευχαριστώ, εσείς;
Κοινωνικό κράτος ούμπερ άλλες! Με ένα ασφαλιστικό που δεσμεύει 10-12% του ΑΕΠ από τον προϋπολογισμό - 17% συνολικά. Με εισφορές που διαλύουν την επιχειρηματικότητα, κυρίως τη μικρή και μεσαία - χωρίς ανταπόδοση. Πείτε τα ευαίσθητά σας για βρεφονηπιακούς σταθμούς, φροντίδα τρίτης ηλικίας και ό,τι άλλο θέλετε - τις δομές αλληλεγγύης μη ξεχνάτε, γιατί αν δεν γίνει μια σοβαρή διευθέτηση του ασφαλιστικού θα τις χρειαζόμαστε για εκατό χρόνια. Τίποτε, ξανά. Ας πούμε πως η πρόταση "αύξηση του δανεισμού για να μην κοπούν συντάξεις" μέσα στη Βουλή, ήταν τρολάρισμα.
Δεν ζητάει κανείς προγράμματα σωτηρίας της χώρας στη διαδικασία εκλογής ηγέτη της σοσιαλδημοκρατίας. Ζητάει το στοιχειώδες: να καταθέσει καθένας/μια τις προτεραιότητες. Μας έχουν ψοφήσει στην μεταρρυθμιστολογία, λες και θα βρεθούν οι φοβερές εκείνες μεταρρυθμίσεις που δεν ξεβολεύουν καμιά κοινωνική ομάδα και που δεν έχουν κόστος μέχρις ότου αρχίσουν να αποδίδουν. Αλλά προ παντός το πρόσημο!
Φτάνεις στο σημείο να αναρωτιέσαι πόσο χρήσιμη είναι (ή θα είναι) αυτή η σοσιαλδημοκρατία. Σε ο,τιδήποτε εκτός από βραχυπρόθεσμους πολιτικάντικους τακτικισμούς - ένα πλασάρισμα κάποιων με λιγότερο ή περισσότερο βεβαρυμένο πολιτικό παρελθόν (και παρόν εδώ που τα λέμε) στα παιγνίδια εξουσίας ή στο μοίρασμα του κράτους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου