ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Τέτοιες μέρες έφυγε, καλοκαιρινές

Παρατηρητήριο

Για να μην έχετε απορίες περί της κυρίαρχης ιδεολογίας του έθνους μετά τη μεταπολίτευση, σας παρουσιάζω τις κεντρικές ιδέες των θεμάτων της έκθεσης στις εισαγωγικές εξετάσεις του γενικού λυκείου στο διάστημα 2000-2017. Ένα διάστημα με όλες τις πολιτικές παρατάξεις να έχουν παρελάσει από την εξουσία.

2000: Η παιδεία ως μέσο διαφύλαξης των ιδανικών της ειρήνης, της ελευθερίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης
2001: Ο ρολος του διανοούμενου στη σύγχρονη εποχή της εξειδίκευσης και της κατανάλωσης
2002: Η μοριακή βιολογία και η γενετική ως ανθρώπινη ματαιοδοξία προς αποφυγήν
2003: Οικολογική κρίση ανισότητα κατανομής πόρων, κατανάλωση, αληθινή δημοκρατία κλπ
2004: Ο σύγχρονος δάσκαλος απέναντι στην επαναστατημένη νεολαία
2005: Η αξία των ομαδικών αγωνισμάτων έναντι των ατομικών
2006: Η μεγάλη ακούραστη ψυχή του πνευματικού δημιουργού
2007: Ο κοινωνισμός ενάντια στον ατομισμό
2008: Η αξία της Παράδοσης
2009: Το βιβλίο ως μέσο άμυνας κατά των ΜΜΕνημέρωσης
2010: Ο φόβος να χάσεις τη δουλειά σου λόγω τεχνολογικών εξελίξεων και η ανάγκη της αυτομόρφωσης
2011: Η βόμβα της πληροφορίας
2012: Η αρχαία τέχνη ως πρωτοπόρα και ζωντανή…
2013: Η αποξένωση μεταξύ των ανθρώπων λόγω της τεχνολογίας
2014: Η αξία της Ανθρωπιάς
2015: Οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης
2016: Η φιλία
2017: Τα ευγενή ιδεώδη του ανθρωπισμού που διασύρονται στις μέρες μας και η ευθύνη της επιστήμης και της τεχνολογίας

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2015

Leo kastanas: Σας θυμάμαι



Σας θυμάμαι μέσα στη φανταχτερή εσάρπα του αριστερισμού σας να υπόσχεστε λαγούς με πετραχήλια στους αφελείς. «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», «κατάργηση των μνημονίων με ένα  άρθρο και ένα νόμο», «εθνικοποίηση των τραπεζών», «δεν θα πληρώσετε την τελευταία δόση ΕΝΦΙΑ 2014», «τέρμα οι φόροι», «επιστρέφει το αφορολόγητο», «μετανάστες αδέλφια μας», «θα πληρώσει η λίστα Λαγκάρντ», «θα βάλουμε φόρους στις θυρίδες και στους πίνακες ζωγραφικής», «η Μέρκελ δεν θα μπορεί να μας πει όχι», «η Ευρώπη είναι νεοφιλελέ», όχι αυξήσεις στα εισιτήρια των ΜΜΜ», «γεύματα για όλα τα παιδιά στα σχολεία», «δημόσιες επενδύσεις και πρόγραμμα Θεσσαλονίκης» και τόσο άλλα ψέματα που άλλοι ξεστομίζατε συνειδητά και άλλοι με την αφέλεια του αδαούς.

Σας θυμάμαι να βρίζετε με τα χειρότερα και να απειλείτε όποιον μετρούσε τα λόγια σας με την απλή λογική και σας απαντούσε με επιχειρήματα, όποιον αποκάλυπτε την ανεδαφικότητα των υποσχέσεων, όποιον και όποια στήριζε με νύχια και με δόντια την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και μιλούσε για επικείμενο Grexit και καταστροφή. "Εμείς ή αυτοί" ήταν το σύνθημά σας.

Αλλά θυμάμαι και σας που πηδάγατε σαν τα ποντίκια από το τρένο του ΠΑΣΟΚ και δηλώνατε ανέκαθεν αριστεροί και πατριώτες, οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ παιδιόθεν και τρέχατε να γραφτείτε σε ΚΟΒΑ συνοικιακή  για να αναδείξετε  την ταπεινή καταγωγή σας και σπεύδατε να φωτογραφηθείτε με τον αρχηγό μιας και ξαφνικά βρήκατε το φως σας και είσαστε έτοιμοι να χτίσετε μαζί του την πραγματική σοσιαλιστική Ελλάδα και βρίζατε το μαγαζί που του χρωστούσατε το είναι σας ως νεοφιλελεύθερο και διεφθαρμένο.... Ενώ εσείς παρθένες.

Θυμάμαι και σας τους αριστερούς της ανανέωσης που μετανιώσατε για τη βλακεία που κάνατε να εγκαταλείψετε το σπίτι σας πάνω που ακούμπαγε την εξουσία και ψαχνόσασταν με την κεντροαριστερά και περιμένατε την εκλογή του προέδρου της Δημοκρατίας για να αλλάξετε βαγόνι, γιατί ο δημοκρατικός δρόμος προς το σοσιαλισμό άνοιγε επί τέλους και σεις φυσικά η original ανανεωτική πτέρυγα δεν θα μπορούσε να λείψει από τέτοιο ραβαΐσι και προβάρατε υπουργικό κουστούμι αλλά σας έκοψε ο Παναής αλλά εσείς κάτω δεν το βάζετε και ακόμα περιμένετε.

Θυμάμαι και σας τους μετριοπαθείς που σηκώνατε το φρύδι και αγανακτούσατε αφού ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός και βέβαια δεν θα μπορούσατε ποτέ να προδώσετε το μαρξισμό σας, όλους εσάς που είχατε τόσα όνειρα για ένα άλλο δημοκρατικό σχολείο και ένα άλλο δημοκρατικό Πανεπιστήμιο του λαού και όχι της αγοράς, που φτύνατε την εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ και τα Πρότυπα Πειραματικά και σας ενοχλούσε το τάληρο στα νοσοκομεία και αυτή πια η δουλεία σε κάθε τι ευρωπαϊκό και κλαίγατε για τα παιδιά που λιποθυμάγανε από την πείνα, γιατί ήταν φρικτός ο Αρβανιτόπουλος και αβάσταχτοι οι Σαμαροβενιζέλοι.

Θυμάμαι και σας που μια ζωή ψηφίζατε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και περιμένατε το επιδοματάκι,  την ημεραργία και τον κουμπάρο από την Τοπική και  χτες ήσασταν αγανακτισμένοι και σας έφταιγε η γενιά του Πολυτεχνείου και με το τσόκαρο τρέχατε στις πλατείες να ακούσετε καζάκη και να μουτζώνατε τη Βουλή και αγκαλιαζόσασταν με την ακροδεξιά και χορεύατε τη νύχτα του δημοψηφίσματος και ανατριχιάζατε από ηδονή στη θέα του βαρουφάκη με το γιακά το σηκωμένο και αισθανόσασταν εθνικά υπερήφανοι που επί τέλους βρέθηκε κάποιος να την πει στο Σόιμπλε.

Θυμάμαι και σας τους ακτιβιστές  που δεν λείψατε από απεργία και πορεία και ψάχνατε τους δήθεν προβοκάτορες που έκαψαν το Αττικό, που εμποδίζατε τους πυροσβέστες να σβήσουν τη φωτιά της Μαρφίν μπας και γλιτώσει κανείς απεργοσπάστης, που καταγγέλλατε τη χρήση χημικών και τα κάγκελα στις παρελάσεις, που δεν αντέχατε την αστυνομική βαναυσότητα, που απαιτούσατε να ανοίξουν οι φυλακές για τους πολιτικούς κρατούμενους, και να κλείσει η Αμυγδαλέζα, που είχατε έτοιμη τη δικαιολογία για την τρομοκρατία, που ακόμα και σήμερα δικαιολογείτε το μακελειό στο Παρίσι γιατί ο αγώνας είναι κατά του καπιταλισμού και όλοι οι κακοί χωράνε στον αγώνα.

Όλους εσάς σας θυμάμαι να αλλάζετε το πετσί σας κατά πως βόλευε είτε τα συμφέροντα είτε την ιδεοληψία σας και να βάζετε τα ρέστα σας εδώ και  τώρα που γυρίζει, πρώτη φορά Αριστερά, πρώτη φορά ο λαός στην εξουσία, πρώτη φορά πρωθυπουργός καταθέτει στεφάνι στο Πολυτεχνείο, πρώτη φορά κοκκίνισαν τα ψέματα αλλά όχι αυτοί που τα είπαν.


Σας θυμάμαι αλλά σας θυμάται και ο εαυτός σας. Όσους καθρέφτες και αν σπάσετε θάναι πάντα εκεί μέσα σας να σας θυμίζει το γελοίον του πράγματος.     

5 σχόλια:



  1. Εσυ? Εσυ που ησουν?? Για σενα τι θυμασαι?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αχ , αυτη η μνημη των τελευταιων 7 χρονων ....Ενας σωρός απο σκουπίδια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ουφ! -Ευτυχώς την οικογένεια Δούρου, την αποκαταστήσαμε στο Δημόσιο
    Posted on 20/11/2015 by Po
    [ το μοντέλο ΠΑΣΟΚ είναι παντού]

    Ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό! Ή δεν είναι έτσι; Η οικογένεια Δούρου έχει κατορθώσει να κερδίζει τέσσερις και έναν μισθούς από το δημόσιο. Ποιος μίλησε για οικογενειοκρατία; Μεγάλα ερωτήματα για μία πρακτική που αν την είχε εφαρμόσει κάποιος της επάρατης δεξιάς θα είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες.

    [….]

    https://roides.wordpress.com/2015/11/20/20nov15b/#more-25729

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ολοι περασαμε απο καποιο κομματι αυτου του μωσαικου.......εστω και νοερα ........λεγοντας λες???το ζητημα δεν ειναι αν θυμουνται-θυμομαστε .θυμασαι ...-θυμαται........αλλα οτι αργοπεθαινει η ψυχη μας και φταιμε ολοι

    ΑπάντησηΔιαγραφή