ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

photo of the day

photo of the day

Παρατηρητήριο

Οι πολιτικοί σχηματισμοί και κινήσεις της κεντροαριστεράς που ζητούν τη ψήφο ή και την συμμετοχή μας, οφείλουν να απαντούν συγκεκριμένα στο βασικό ερώτημα που υπάρχει στα χείλη όλων των ακροατών τους.

«Ποια ακριβώς κόμματα θεωρούν ως μέρος της λύσης του ελληνικού ζητήματος και υπό ποιες προϋποθέσεις»

Όλα τα άλλα μεταρυθμιστικώς επικολυρικά είναι σοβαρές ή μη εκθέσεις ιδεών που έχουμε διαβάσει και γράψει κατά χιλιάδες εδώ και 8 χρόνια. Φίλοι σας είμαστε, όχι αφελείς.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Γωνία Πειραιώς και Ιεράς Οδού.

Τους βλέπω κάθε μέρα. Αποστεωμένους από το σαράκι των ναρκωτικών που τους κατατρώγει. Ένα νεαρό ζευγάρι. Άστεγοι. Όλα τους τα υπάρχοντα δύο καρότσια της λαϊκής. Τα βράδια κάπου φωλιάζουν και το πρωί μετακομίζουν εκεί. Ο άντρας εξετάζει το χώρο, η κοπέλα βγάζει ένα πανί να καθαρίζει το πεζούλι. Βολεύονται. Εκείνος πάει στο φανάρι να ζητιανέψει κι εκείνη φροντίζει το νοικοκυριό. Που και που γυρίζει και την κοιτάζει. Και τότε "κάτι σαν χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπο της", είναι ο στίχος της Αχμάτοβα από το Ρέκβιεμ της, που θυμάμαι κάθε, μα κάθε πρωί, όταν τους συναντώ.

Από τον αδελφό εν όπλοις Δημήτρη Τριανταφυλλίδη

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Ευθύμης Δημόπουλος: Παίζοντας με τη φωτιά




Η επιδίωξη της κυβέρνησης να πετάξει έξω από το χρηματοδοτικό πρόγραμμα το ΔΝΤ είναι βλακώδης και επικίνδυνη. Για πολλούς λόγους:

• Πρώτον γιατί επιβαρύνει οικονομικά τους εταίρους και δημιουργεί έτσι μια τεράστια αναστάτωση στους υπάρχοντες μηχανισμούς βοήθειας που είναι αδύνατον να διευθετηθεί άμεσα. Αυτό σημαίνει αδυναμία ολοκλήρωσης της αξιολόγησης, αδυναμία των ελληνικών τραπεζών να ενταχθούν στην ποσοτική χαλάρωση, παράταση της ανυπαρξίας επενδύσεων. Επομένως η οικονομική ασφυξία της χώρας μεγεθύνεται.

• Δεύτερον, γιατί μεταθέτει το πρόβλημα στα κοινοβούλια χωρών που έχουν πρωτεύοντα ρόλο στη συνέχιση του προγράμματος και τους ζητά να αποφασίσουν ότι θα επιβαρυνθούν ενώ ταυτόχρονα βρίσκονται σε χρονιά εκλογών (Γερμανία, Ολλανδία).
• Τρίτον, γιατί δεν καταλαβαίνει ότι το πολιτικό μας σύστημα και τα προνόμια τα οποία απολαμβάνουν οι ευνοημένοι αυτού του συστήματος είναι αντιπαθή στην Ευρώπη. Δεν αρκεί το πολιτισμικό κεφάλαιο του φιλελληνισμού για να δικαιολογήσει τους δεκάδες χιλιάδες 50άρηδες και 55άρηδες συνταξιούχους μας, ούτε τους άχρηστους δημόσιους οργανισμούς μας και τα προνόμια των ΔΕΚΟ κλπ. Αυτά είναι γνωστά στην Ευρώπη. Φαίνονται δεν κρύβονται. Η Ελλάδα – θύμα είναι ένα σχήμα που δεν πουλάει πια στην Ευρώπη.
• Τέταρτον, γιατί η κυβέρνηση πιστεύει ότι αν παίξει αποκλειστικά στο ευρωπαϊκό γήπεδο θα καταφέρει με τη συνδρομή των λαϊκιστών της σοσιαλδημοκρατίας (Πιτέλα, Σαπέν, κλπ) να «μπαλαμουτιάσει» τις υποχρεώσεις της ή θα συνεχίζει να τις σπρώχνει επ’ άπειρον στο μέλλον. Όμως αυτοί (όπως και το ΠΑΣΟΚ της Γεννηματά καθ’ ημάς) δεν μπορούν να ηγηθούν των αλλαγών στην Ευρώπη, ούτε έχουν τον πρώτο λόγο. Ανήκουν σε ένα προπαγκοσμιοποιημένο ευρωπαϊκό περιβάλλον, στον κόσμο των ευρωπαϊκών επιδομάτων, και εκτός από κούφιες καταγγελίες κατά της λιτότητας δεν λένε τίποτα μα τίποτα άλλο.
• Πέμπτον, γιατί η επιλογή αυτή και η αναστάτωση που προκαλεί ενθαρρύνει όλο και περισσότερο τις φωνές εκείνες που λένε ότι η Ελλάδα είναι ένα άλυτο πρόβλημα για την Ευρώπη, ότι είναι ένα βάρος. Αυτούς που λένε «Πόσα χρηματοδοτικά προγράμματα θα υπογράφουμε ακόμη για να τους σώσουμε ;».

Και έτσι αρχίζουμε πάλι να γλιστράμε προς το αδιέξοδο, την αγωνία, την ένταση.

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Ημέρες Παιδείας: Εννέα συναντήσεις για την αριστεία



                    EKΠΑ και "ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΖΗΡΙΔΗ"                                                                                                                                 Δελτίο Τύπου


ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Εννέα Συναντήσεις για την αριστεία

Το Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών σε συνεργασία με την Νέα Γενιά Ζηρίδη οργανώνουν εννέα συναντήσεις με θέμα την ακαδημαϊκή αριστεία. Αντικείμενο των συναντήσεων αποτελεί η διερεύνηση, η υποστήριξη και η προώθηση εκπαιδευτικών πολιτικών  και πρακτικών για την ακαδημαϊκή αριστεία. Διακεκριμένοι ομιλητές θα αναπτύξουν μια σειρά θεμάτων όπως, οι διαφορετικές οπτικές της αριστείας, η ανίχνευση και υποστήριξη των δυνατοτήτων και των δυσκολιών των μαθητών, η εκπαίδευση παιδιών με υψηλές ικανότητες και οι καλές διδακτικές πρακτικές στα επιμέρους γνωστικά αντικείμενα.
Οι συναντήσεις θα πραγματοποιούνται κάθε Δευτέρα, στο διάστημα από 16 Ιανουαρίου 2017 έως 27 Μαρτίου 2017, εκτός της τρίτης συνάντησης, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 31/1, στο κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, Πανεπιστημίου 30 και στο κτίριο Παλαμά, Ακαδημίας 48, στις 6μμ – 8μμ.
Θέματα των συναντήσεων:
1.     Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2017: Το αίτημα της αριστείας στην ελληνική εκπαίδευση, προβλήματα του παρόντος και προκλήσεις του μέλλοντος.
2.     Δευτέρα 23 Ιανουαρίου: Παιδιά με υψηλές ικανότητες μάθησης και χαρισματικά παιδιά.
3.     Τρίτη 31 Ιανουαρίου: Ανίχνευση και υποστήριξη των δυνατοτήτων και δυσκολιών των μαθητών.
4.     Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου: Ζητήματα διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας, δημιουργική γραφή, δημιουργική ανάγνωση.
5.     Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου: Μαθηματικές δραστηριότητες σε δίγλωσσο πλαίσιο.
6.     Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου: Φυσικές επιστήμες και τεχνολογία.
7.     Δευτέρα 6 Μαρτίου: Ιστορία και σχολική Ιστορία.
8.     Δευτέρα 20 Μαρτίου: Τα σχολικά θρησκευτικά, ομολογιακό μάθημα ή θρησκειολογία.
9.     Δευτέρα 27 Μαρτίου: Συνοψίζοντας.
Μεταξύ άλλων συμμετέχουν:
·        Θάνος Βερέμης, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
·        Γιώργος Καλκάνης, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
·        Ηλίας Ματσαγγούρας,  Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
·        Γιάννης Παπακώστας, Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
·        Στέλιος Αντωνιάδης, Ομότιμος Καθηγητής ΑΤΕΙ, Πρόεδρος ΕΛ.Ε.ΠΕ.ΠΑ
·        Βάσω Κιντή,  Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών
·        Νίκος Μαραντζίδης, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Μακεδονίας
·        Δέσποινα Πόταρη, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών
·        Μαρίζα Φουντοπούλου, Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών
·        Ευάνθης Χατζηβασιλείου, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
·        Κίμων Χατζημπίρος, Καθηγητής ΕΜΠ
·        Ιάκωβος Μιχαηλίδης, Καθηγητής Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
·        Φαίη Αντωνίου, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών
·        Δημήτρης Ζμπάινος, Επίκουρος Καθηγητής Χαροκόπειου Πανεπιστημίου
·        Δημήτρης Μόσχος, Επίκουρος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΕΚΠΑ
·        Ασημίνα Ράλλη, Επίκουρη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών
·        Νίκος Ζυγούρης , διδάσκων Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
·        Τάκης Θεοδωρόπουλος, Συγγραφέας
·        Δρ. Σταύρος Γιαγκάζογλου, Σύμβουλος Υπουργού Παιδείας
·        Αγγελική Παππά, Εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής
·        Δρ. Χάιδω Σαμαρά Ph.D, Ακαδημαϊκή Υπεύθυνη του προγράμματος CTY-Greece
·        Γεωργία Τσουλφά Ph.D., Διευθύντρια του προγράμματος CTY-Greece
·        Μαριαλένα Κωστούλη MSc, Ψυχολόγος του προγράμματος CTY-Greece


Εκπαιδευτικοί και επιστημονικοί συνεργάτες της Νέας Γενιάς Ζηρίδη

·        Γιάννης Αντωνίου, Ιστορικός Ph.D, Διευθυντής Εκπαίδευσης Νέας Γενιάς Ζηρίδη
·        Βάνα Αρβανίτη, Δασκάλα MSc
·        Κώστας Γαβρίλης, Μαθηματικός Ph.D, τ. Σχολικός Σύμβουλος
·        Βικτωρία Γιακουμοπούλου, Φυσικός Ph.D.
·        Ελένη Δημητρίου, Νηπιαγωγός MEdu
·        Ευδοξία Δουδωνή, Σχολική Ψυχολόγος M.Ed., M.Sc
·        Μάνια Ζηρίδη, Διευθύντρια Διευθύντρια Προσχολικής Αγωγής της Νέας Γενιάς Ζηρίδη, Ψυχολόγος Εκπαίδευσης MSc & MBA
·        Αλεξάνδρα Κουλουμπαρίτση Ph.D.,  Επίτιμη Σύμβουλος Παιδαγωγικού Ινστιτούτου
·        Κυριακή Κυριακουλέα, Φιλόλογος
·        Νίκος Μακαρόνας, Φιλόλογος
·        Μαργέτη Κατερίνα, Δασκάλα
·        Ολίνα Μαρινέλλη , Δασκάλα MA
·        Μαρία Μπουφίδου, Φιλόλογος MSc
·        Άλκηστις Πατρινέλη, Μαθηματικός MSc
·        Ελευθερία Πεταλίδου, Χημικός Ph.D
·        Δέσποινα Πουλημένου, Λογοπεδικός MRes
·        Ειρήνη Σιώτου, Φυσικός MSc.
·        Κέλυ Σπυροπούλου, Φιλόλογος MSc
·        Πέτρος Σταμάτης, Μαθηματικός MSc
·        Δημήτρης Σωτηρόπουλος, Φυσικός Ph.D.
·        Μίνα Τόδωρη, Δασκάλα MSc
·        Mαρία Τουλτσινάκη, Μαθηματικός MSc
·        Νάσια Τουντοπούλου, Εργοθεραπεύτρια
·        Παναγιώτα Φουσέκη, Μαθηματικός
·        Λίνα Χάχαλη, Μαθηματικός MSc



ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Εννέα συναντήσεις για την αριστεία

Οργάνωση: Τμήμα Φιλοσοφίας Παιδαγωγικής & Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με τη Νέα Γενιά Ζηρίδη.

Χρόνος πραγματοποίησης: Δευτέρα, 6-8.30 μ.μ., από 16/1 έως 27/3, εκτός της τρίτης συνάντησης, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 31/1, την ίδια ώρα.

Τόπος των συναντήσεων: Κεντρικό κτίριο ΕΚΠΑ, Πανεπιστημίου 30 (αίθουσες Αργυριάδη και Δρακόπουλου) και κτίριο Παλαμά, Ακαδημίας 38.

Έναρξη συναντήσεων, Δευτέρα 16 Ιανουαρίου, αίθουσα Αργυριάδη,6μμ.  


Χαιρετισμοί

Μαρίζα Φουντοπούλου, Καθηγήτρια ΦΠΨ/ΕΚΠΑ

Κατερίνα Ζηρίδη, Πρόεδρος Νέας Γενιάς Ζηρίδη



Θέματα συναντήσεων και συμμετέχοντες

1η συνάντηση: Το αίτημα της αριστείας στην ελληνική εκπαίδευση, προβλήματα του παρόντος και προκλήσεις του μέλλοντος.
Δευτέρα 16 Ιανουαρίου, αίθουσα Αργυριάδη, 6.15μμ.
Συμμετέχουν:
·        Θάνος Βερέμης, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ
·        Βάσω Κιντή, Καθηγήτρια ΕΚΠΑ
·        Τάκης Θεοδωρόπουλος, συγγραφέας
·        Κίμων Χατζημπίρος, Καθηγητής ΕΜΠ
Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Γιάννης Αντωνίου Ph.D., Διευθυντής Εκπαίδευσης Νέας Γενιάς Ζηρίδη
.


2η συνάντηση: Παιδιά με υψηλές ικανότητες μάθησης και χαρισματικά παιδιά. Δευτέρα 23 Ιανουαρίου, αίθουσα Δρακόπουλου, 6μμ.
Συμμετέχουν:
    • Ηλίας Ματσαγγούρας, Ομότιμος Καθηγητής Διδακτικής ΕΚΠΑ
    • Στέλιος Αντωνιάδης, Ομότιμος Καθηγητής ΑΤΕΙ, Πρόεδρος ΕΛ.Ε.ΠΕ.ΠΑ
    • Μάνια Ζηρίδη, Διευθύντρια Νηπιαγωγείου της Νέας Γενιάς Ζηρίδη, Ψυχολόγος MSc & MBA
    • Γεωργία Τσουλφά Ph.D., Διευθύντρια του προγράμματος CTY-Greece
    • Μαριαλένα Κωστούλη MSc, Ψυχολόγος του προγράμματος CTY-Greece
    • Χάιδω Σαμαρά Ph.D., Ακαδημαϊκή Υπεύθυνη του προγράμματος CTY-Greece
    • οι εκπαιδευτικοί της Νέας Γενιάς Ζηρίδη, Βάνα Αρβανίτη, Δασκάλα MSc και Ελένη Δημητρίου, Νηπιαγωγός MEdu
Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Δημήτρης Ζμπάινος, Επίκουρος Καθηγητής Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης και Σχολικών Προγραμμάτων, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο.


3η συνάντηση: Ανίχνευση και υποστήριξη των δυνατοτήτων και δυσκολιών των μαθητών.
Τρίτη 31 Ιανουαρίου, 6μμ.
Συμμετέχουν:
·        Δημήτρης Ζμπάινος, Επίκουρος Καθηγητής Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης και Σχολικών Προγραμμάτων, Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο
·        Φαίη Αντωνίου, Επίκουρη καθηγήτρια Παιδαγωγικής των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες, ΦΠΨ/ΕΚΠΑ
·        Νικόλαος Ζυγούρης Ph.D., Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
·        Αγγελική Παππά, Εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής
·        Κέντρο Ανάπτυξης Παιδιού της Νέας Γενιάς Ζηρίδη: Δέσποινα Πουλημένου, λογοπεδικός MRes, Ευδοξία Δουδωνή, σχολική ψυχολόγος M.Ed., M.Sc, Νάσια Τουντοπούλου, εργοθεραπεύτρια.
Τη συζήτηση θα συντονίσει η Ασημίνα Ράλλη, Επίκουρη Καθηγήτρια Αναπτυξιακής Ψυχολογίας, ΦΠΨ/ΕΚΠΑ.



4η συνάντηση: Ζητήματα διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας, δημιουργική γραφή, δημιουργική ανάγνωση.
Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου, κτίριο Παλαμά, 6μμ. Συμμετέχουν:
·        Μαρίζα Φουντοπούλου, Καθηγήτρια ΦΠΨ/ΕΚΠΑ
·        Αλεξάνδρα Κουλουμπαρίτση Ph.D.
·        Οι εκπαιδευτικοί της Νέας Γενιάς Ζηρίδη: Νίκος Μακαρόνας, Φιλόλογος, Κέλυ Σπυροπούλου, Φιλόλογος MSc, Κυριακή Κυριακουλέα, Φιλόλογος, Μαρία Μπουφίδου, Φιλόλογος MSc, Μαργέτη Κατερίνα, Δασκάλα και Ολίνα Μαρινέλλη, Δασκάλα MA.
Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Γιάννης Παπακώστας, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ.



5η συνάντηση: Μαθηματικές δραστηριότητες σε δίγλωσσο πλαίσιο.
Δευτέρα  13 Φεβρουαρίου, κτίριο Παλαμά, 6μμ.
 Συμμετέχουν:
·        Δέσποινα Πόταρη, Καθηγήτρια ΕΚΠΑ
·        Κώστας Γαβρίλης Ph.D., Μαθηματικός, τ. Σχολικός Σύμβουλος
·        Οι εκπαιδευτικοί της Νέας Γενιάς Ζηρίδη, Άλκηστις Πατρινέλη MSc, Πέτρος Σταμάτης MSc, Μίνα Τόδωρη MSc, Mαρία Τουλτσινάκη MSc, Λίνα Χάχαλη MSc και Παναγιώτα Φουσέκη.
Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Κώστας Γαβρίλης Ph.D.


6η συνάντηση: Φυσικές επιστήμες και τεχνολογία.
Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου, 6μμ, αίθουσα Δρακόπουλου.
Συμμετέχουν:
·        Γιώργος Καλκάνης, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ
·        Μάνια Μαύρη, Επίκουρος Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αιγαίου
·        Οι εκπαιδευτικοί της Νέας Γενιάς Ζηρίδη, Δημήτρης Σωτηρόπουλος, Φυσικός Ph.D., Δρ. Βικτωρία Γιακουμοπούλου, Φυσικός  Ph.D., Ελευθερία Πεταλίδου, Χημικός Ph.D., Ειρήνη Σιώτου, Φυσικός MSc.
  Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Παναγιώτης Πήλιουρας, Σχολικός  Σύμβουλος, Ph.D.



7η συνάντηση: Ιστορία και σχολική ιστορία.
Δευτέρα 6 Μαρτίου, αίθουσα Δρακόπουλου. 6μμ.
Συμμετέχουν:
·        Ευάνθης Χατζηβασιλείου, Καθηγητής ΕΚΠΑ
·        Ιάκωβος Μιχαηλίδης, Αναπληρωτής Καθηγητής ΑΠΘ
·        Νίκος Μαραντζίδης, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Θάνος Βερέμης, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ.



8η συνάντηση: Τα σχολικά θρησκευτικά, ομολογιακό μάθημα ή θρησκειολογία; Δευτέρα 20 Μαρτίου, αίθουσα Δρακόπουλου, 6μμ.
Συμμετέχουν:
·        Δημήτρης Μόσχος, Επίκουρος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΕΚΠΑ, Πρόεδρος του Θεολογικού Συνδέσμου ΚΑΙΡΟΣ
·        Σταύρος Γιαγκάζογλου, Θεολόγος Ph.D., Σύμβουλος Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής
Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Δημήτρης Αγγελής, Θεολόγος Ph.D., Διευθυντής Γυμνασίου της Νέας Γενιάς Ζηρίδη.


9η συνάντηση: Συνοψίζοντας
Δευτέρα 27 Μαρτίου, αίθουσα Αργυριάδη, 6μμ.
Συμμετέχουν οι καθηγητές:
·        Γιώργος Καλκάνης,  Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ
·        Βάσω Κιντή, Καθηγήτρια ΕΚΠΑ
·        Ηλίας Ματσαγγούρας, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ
·        Δέσποινα Πόταρη,  Καθηγήτρια ΕΚΠΑ
·        Μαρίζα Φουντοπούλου, Καθηγήτρια ΕΚΠΑ
·        Ευάνθης Χατζηβασιλείου, Καθηγητής ΕΚΠΑ



Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Plamen Tonchev: Ο Νεοέλλην ως σύγχρονος Πυγμαλίων



Οπως ο μυθικός βασιλιάς Πυγμαλίων ερωτεύτηκε ένα άψυχο άγαλμα και ζήτησε από τους θεούς να το μετατρέψουν στην αγαπημένη του Γαλάτεια, κάπως έτσι ο Νεοέλλην της μεταπολίτευσης αγάπησε το δικό του Greek Dream. Αρχικά, το όραμά του περιελάμβανε ένα διώροφο σπίτι, με το μαγαζί στο ισόγειο και την κατοικία στον πρώτο όροφο, ώστε ο ιδιοκτήτης-μαγαζάτορας να ανεβοκατεβαίνει με τις παντόφλες. Το κτίσμα αυτό πάντα κοσμούσαν τα πανωσηκώματα, με την προοπτική κάποια στιγμή στο μέλλον τα παιδιά να προσθέσουν τα δικά τους σπίτια και όλο το σόι να απολαμβάνει την οικογενειακή θαλπωρή. Συστατικό στοιχείο του Greek Dream ήταν τουλάχιστον ένα μέλος της οικογένειας να έχει σταθερή δουλίτσα στο Δημόσιο και να πληρώνεται βρέξει-χιονίσει, χωρίς να πολυζορίζεται κιόλας. 

Στην συνέχεια, το όραμα εμπλουτίστηκε με αξιοπρεπές αυτοκίνητο, εξοχικό σπίτι, δύο-τρία-τέσσερα διαμερίσματα προκειμένου να εισπράττουμε ενοίκια και να ζούμε σαν εισοδηματίες, δαπανηρές εξόδους στα "πολιτιστικά μέγαρα" της νύχτας, διακοπές σε κοσμοπολίτικα μέρη (ακόμη και με διακοποδάνεια), τζόγο στο Χρηματιστήριο (κι ας μην έχουμε ιδέα πώς λειτουργεί αυτό το πράγμα), ταξίδια στο εξωτερικό. Η κατάργηση των συνοριακών ελέγχων εντός της ζώνης Σένγκεν και το κοινό νόμισμα δημιούργησαν στον Νεοέλληνα την ακλόνητη πεποίθηση ότι είναι Ευρωπαίος με τα όλα του - η Ευρώπη οφείλει τον πολιτισμό της στην Ελλάδα αφού.  

Εν τω μεταξύ, ξοδεύθηκαν κάμποσα χρήματα για τα φροντιστήρια και τις σπουδές των παιδιών - είτε στα μπαχαλοκρατούμενα ελληνικά ΑΕΙ είτε σε άσημα βρετανικά πανεπιστήμια είτε στα ΤΕΙ της Κωλοπετεινίτσας -, προκειμένου να αποκτήσουν μπόλικα πτυχία αμφιβόλου αξίας και συχνά άνευ αντικρύσματος στην αγορά εργασίας. Κι επειδή, εκτός από τους αρχαίους ελληνικούς μύθους, υπάρχει και εξίσου πλούσια νεοελληνική μυθολογία, καθιερώθηκε το κλισέ για την "πιο μορφωμένη νεολαία που είχε ποτέ αυτός ο τόπος" - μόνο που πρόκειται για την πιο "πτυχιωμένη" νεολαία ever, ενώ η πραγματική παιδεία είναι κάτι ελαφρώς διαφορετικό.

Τέσπα, όπως λέει η πιο μορφωμένη νεολαία της Ελλάδας, ήταν πανέμορφο το Greek Dream που πήρε σάρκα και οστά μετά το 1981 και κράτησε περίπου 30 χρόνια. Κι ήταν μεγάλη η αγάπη του Νεοέλληνα για την δική του Γαλάτεια. Ωσπου το άγαλμα θρυμματίστηκε το 2009 και την συνέχεια την ξέρουμε όλοι - για την ακρίβεια, την ζούμε στο πετσί μας.

Σ'όλες αυτές τις σκέψεις - σ'όποιον αρέσουν και για ό,τι αξίζουν - με οδήγησε η παρακάτω συνέντευξη του ηθοποιού Κώστα Κόκλα:


Υ.Γ.
Το θεατρικό έργο Pygmalion του Bernard Shaw, γνωστότερο από το musical My Fair Lady (Ωραία μου κυρία), έχει διαφορετικό τέλος σε διάφορες εκδοχές του. Ο Shaw δέχθηκε πολλές πιέσεις για happy ending, προκειμένου να ικανοποιηθεί το "λαϊκόν αίτημα" για αίσια έκβαση μιας πανέξυπνης και απολαυστικής κωμωδίας. Ωστόσο, ο ίδιος προτιμούσε το "λογικό" τέλος, όπου ο Πυγμαλίων (prof. Henry Higgins) καταλήγει συντετριμμένος, μετά την αποχώρηση της Γαλάτειας (Eliza Doolittle). 

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

Πρωτοχρονιά με δανεικά: Power to the free people



Το ελληνικό ζήτημα των ημερών δεν είναι απλά να ηττηθούν οι Συριζανέλ που μας ταλαιπωρούν και από τη θέση του οδηγού. Το ζήτημα είναι να ηττηθεί η ιδεολογία που τρώει τα σωθικά της χώρας και έχει επιμολύνει σύσσωμη την κοινωνία και το πολιτικό της σύστημα. Να ηττηθεί ο ελληνοκεντρικός κομμουνισμός με λεφτά.

Τις δεκαετίες 50 και 60 ζούμε στο σκληρό κράτος της δεξιάς. Οι νικητές του εμφυλίου επιβάλλουν ολοκληρωτικά την εθνικιστική ιδεολογία και την αναπαράγουν με πυγμή. Ο χριστιανικός ελληνοκεντρισμός συνεπικουρούμενος από την Εκκλησία ηγεμονεύει ως αντίπαλο δέος του σοσιαλιστικού κινδύνου αξιοποιώντας με τον καλύτερο τρόπο το διεθνές ψυχροπολεμικό κλίμα. Παραδοσιακός αντικομμουνισμός, παλάτι, βία, νοθεία και τρομοκρατία, εκτοπίσεις, λογοκρισία συνθέτουν το σκηνικό της πολιτικής ζωής της χώρας. Παράλληλα όμως η ανάγκη ανασυγκρότησης επί των ερείπιων του πολέμου και του διχασμού επιβάλλουν την οικονομική ανάπτυξη. Αυτή συντελείται μέσω της αμερικάνικης βοήθειας και της ενίσχυσης της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας (βιομηχανία, ναυτιλία). Τουρισμός, και μετανάστευση δίνουν το έναυσμα για την ένταξη της Ελλάδας στο διεθνές καπιταλιστικό σύστημα οικονομίας.

Ένα νέο στρώμα μεσαίας τάξης αναδύεται και συνδυάζει τον ελληνορθόδοξο εθνικισμό με το γρήγορο πλουτισμό και την κατανάλωση.  Το κράτος αν και μικρό αρχίζει να οργανώνεται πελατειακά για να ικανοποιήσει τις ολοένα αυξανόμενες καταναλωτικές ανάγκες, ολοένα αυξανόμενων πληθυσμιακών ομάδων. Η αναπόφευκτη δημοκρατικοποίηση όμως δεν οδηγεί σε ένα αειφόρο και κοσμοπολίτικο αστικό μοντέλο, αλλά στην ικανοποίηση του αιτήματος προστασίας του καταναλωτικού ονείρου των πελατών. Όπως γράφει και ο φίλος μας Θανάσης Πολάτος, ο λαϊκισμός είναι εδώ. Η άνοδος της χούντας το 67 είναι η απόληξη μιας περιόδου δεξιάς κυριαρχίας αλλά και η αποθέωση εκείνου του πρώιμου δεξιού λαϊκισμού. Η χούντα βρίσκει τεράστια λαϊκή αποδοχή, ως αντίδοτο σε μια ταραγμένη πολιτικά περίοδο του 65-67, και υπόσχεται στις μάζες ανάπτυξη και πλούτη με αντίτιμο την αναστολή των δημοκρατικών ελευθεριών και τη σιωπή.  Να μη μας διαφεύγει ότι και η Χούντα παρουσιάζονταν τότε ως το «νέο» που πολεμούσε την πολιτική φαυλότητα. Και χάριζε και τα χρέη των αγροτών.

Ως ήταν φυσικό οι απίθανοι καραβανάδες με πολιτική αμφίεση ήταν αδύνατο να δικαιώσουν τα όνειρα του πόπολου. Κάτι η διεθνής συγκυρία, κάτι η οικονομική αποτυχία, βοήθησαν να αναδειχθούν τα προβλήματα της ανελευθερίας και διόγκωσαν τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Η σκλήρυνση της χούντας μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου  και τα καταλυτικά γεγονότα της Κύπρου οδήγησαν στην πτώση της και την παλινόρθωση της δημοκρατίας. Η ήττα του ακροδεξιού λαϊκισμού. Η πρώτη ήττα του εθνολαϊκισμού.

Η πτώση της χούντας βάζει τα θεμέλια του αριστερού εθνολαϊκισμού που επέρχεται. Ο ελληνοκεντρισμός δεν υποχωρεί αλλά αλλάζει παρτενέρ. Το «πατρίς - θρησκεία - οικογένεια» έχει ηττηθεί ολοσχερώς. Το σοσιαλιστικό αίτημα αναδεικνύεται ως « ψωμί – παιδεία - ελευθερία» για να μεταφραστεί από τις μάζες ως εξυπηρέτηση πάσης φύσεως καταναλωτικών αναγκών. Ο Κ. Καραμανλής διαχειρίζεται την περίοδο μέχρι το 81 αριστοτεχνικά. Τελειώνει με τη βασιλεία, ισχυροποιεί τη δημοκρατία, επαναφέρει τους στρατιωτικούς στους στρατώνες και ως κορυφαία πράξη συνδέει τη χώρα με την Ευρώπη. Το ΠΑΣΟΚ και ο Ανδρέας Παπανδρέου έρχονται υποσχόμενοι «Σοσιαλισμό στις 18». Η αριστερή ιδεολογία που αρχίζει να εγκαθίσταται στη χώρα έχει την πρώτη και μεγάλη νίκη που έμελλε να βάλει τη σφραγίδα της στην μετέπειτα ελληνική ιστορία. Το ελληνικό εκκρεμές διαγράφει την τροχιά του. Όλοι είναι πλέον δημοκράτες, αριστεροί, σοσιαλιστές. Όλοι ζητούν τη δικαίωσή τους από το «νέο και προοδευτικό» κράτος. Κοινωνική δικαιοσύνη το είπαν.

     
Η σύνδεση με την ΕΟΚ  φέρνει φρέσκο χρήμα μέσω των επιδοτήσεων και ο λιμασμένος πολίτης δεν χάνει την ευκαιρία. Ένα νέο πολιτικό σύστημα αναδεικνύεται, απλά έχει μούσια. Μοιράζει προς κατανάλωση εισαγομένων αγαθών το χρήμα που έπαιρνε για να ανασυγκροτήσει παραγωγικά τη χώρα. Διαλύει κάθε παραγωγική μονάδα και μετατρέπει τη χώρα σε μια μηχανή εσωστρεφών υπηρεσιών. Τριτογενής τομέας και των γονέων.  Για να το κάνει αυτό διογκώνει καθημερινά το κράτος και αυξάνει το δανεισμό, ενώ ταυτόχρονα υποβαθμίζει τις υπηρεσίες του και ευνοεί τη διαφθορά. Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Και ο πελάτης απαιτεί χρήμα, δικαιώματα και τεμπελιά. Ένα τέτοιο σύστημα χρειάζεται ιδεολογική υποστήριξη και τη βρίσκει σε μια ψευδεπίγραφη αριστερή κατασκευή. Περισσότερο κράτος, περισσότερη ευημερία, περισσότερα συνθήματα, λιγότερη δουλειά. Το δικαίωμα της ήσσονος πρσπάθειας.

Η αριστερή ιδεολογία είναι ελκυστική γι αυτό και τη διακονούν όλα τα κόμματα ακόμα και τα δεξιά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η διακυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή. Ο πρώτος υπουργός εκείνης της καταστροφικής κυβέρνησης είναι σήμερα πρόεδρος δημοκρατίας ως εκλεκτός της Αριστεράς. Η πολιτική ως τέχνη των συμβολισμών.  Γι αυτό και τα κόμματα της αριστεράς μένουν στο περιθώριο ενώ η ιδεολογία τους σαρώνει. Ο κομμουνισμός με λεφτά γίνεται η ιδεολογία του έθνους. Απλώς το αφήγημα ελαφρώς διαφοροποιείται. Το διεθνές κεφάλαιο μας μάχεται γιατί είμαστε ανυπότακτοι. Ο μέσος δεξιός πολιτικός είναι αντισυστιμικός και αντικαπιταλιστής. Δείτε σήμερα τη ΧΑ, και τους ΑνΕλ.

Τέχνη, διανόηση, σχολεία και πανεπιστήμια, διδάσκουν τον αγώνα για περισσότερα δικαιώματα και λιγότερες υποχρεώσεις. Τα υπόλοιπα είναι ιστορία που την έχουν ζήσει και οι νεότεροι. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ οδηγούν εναλλακτικά υπό τις ιαχές του πλήθους και την πίεση της Αριστεράς τη χώρα στα βράχια, υπό τη στενή παρακολούθηση της ΕΕ, η διεθνής οικονομική κρίση μας βρίσκει έκθετους και έρχονται, η πτώχευση και τα μνημόνια. Η λήξη της περιόδου αυτής οδηγεί την Αριστερά μετά από 40 χρόνια αγώνων στην εξουσία με την ελπίδα να συνεχίσει το κράτος να ικανοποιεί τις καταναλωτικές ανάγκες του πόπολου. Με την ελπίδα να αποφύγουμε τον πολιτικό και οικονομικό ορθολογισμό. Τα αποτελέσματα δύο χρόνων αριστερής διακυβέρνησης είναι ορατά.

Σήμερα, η επικείμενη πτώση της Αριστεράς μας δίνει βάσιμες ελπίδες για την έναρξη υποχώρησης της φτωχοποιητικής αριστερής ιδεολογίας. Όπως η πτώση της χούντας σήμανε την παρακμή της δεξιάς εξαδέλφης της. Το ζήτημα είναι αν το εκκρεμές θα μετατοπιστεί και πάλι στην παραδοσιακή δεξιά άκρη  ή αν θα ισορροπήσει σε μια νέα φιλελεύθερη, κοσμοπολίτικη ιδεολογία. Αν η κατάρρευση της χώρας σημάνει και την κατάρρευση του αριστερισμού που την οδήγησε μέχρι εδώ με ταυτόχρονη ανάδυση του ορθολογισμού ως δύναμη διέγερσης της κοινωνίας. Η χώρα χρειάζεται επανένταξη στο δυτικό, καπιταλιστικό κόσμο, τόσο της οικονομίας όσο και της κουλτούρας. Και αυτό θα συμβεί όταν παρατηρηθούν  πολίτες που σηκώνουν ένα σκουπίδι από κάτω για να το βάλουν στον κάδο απορριμμάτων. Όταν στα πανεπιστήμια, η μαρξιστική σκέψη κάνει χώρο και για άλλες σκέψεις. Όταν οι μαθητές προστατεύσουν εν σώματι το σχολείο και τη λειτουργία του. Σας φαίνεται μακρινό αλλά θα συμβεί ξαφνικά και από αντίδραση.   

Αυτός όμως είναι και ο φόβος του πολιτικού συστήματος. Γιατί το ξέρει. Η πτώση των Συριζανέλ παίρνει μαζί και ράκη από το σώμα όλων των κομμάτων. Γιατί τραυματίζει την ιδεολογία του έθνους. Κοιτάξτε ένα σημαντικό μέρος της δεξιάς (εκτός ΑνΕλ) πως σιγοντάρει την κυβέρνηση. Τι ορατό όφελος έχει; Απλά βλέπει μακρύτερα. Κοιτάξτε το κέντρο, τη σοσιαλδημοκρατία, το «νέο» πως φοβούνται τις εκλογές και πως επιζητούν τη διάσωση της κυβέρνησης με κάθε τρόπο. Με κάθε θυσία θέλουν τον Τσίπρα ώς μέρος της λύσης. Δεν φοβούνται το Μητσοτάκη ως αυτόν που θα αλλάξει τη ρότα του πλοίου. Ποτέ η ρότα δεν αλλάζει στα έθνη από οραματιστές πολιτικούς. Φοβούνται την εξάχνωση της τελευταίας ελπίδας διάσωσης της ελληνικής αθλιότητας. Τα έθνη αλλάζουν πορεία με τη δική τους θέληση και δύναμη. Αυτά είναι τα υποκείμενα της Ιστορίας. Οι ταγοί εξουσιοδοτούνται για να διαμορφώνουν το έδαφος όπου θα καρπίσει η Ιστορία.

Αν η μελλοντική διακυβέρνηση τολμήσει να σπάσει αυγά, αν μπορέσει να πείσει αξιόλογους ανθρώπους της επιστήμης και της παραγωγής να σταθούν δίπλα της, αν βρει διεθνή πολιτικά και οικονομικά ερείσματα, αν βοηθήσει και η παγκόσμια συγκυρία, η πατρίδα έχει ελπίδα να ισορροπήσει σε μια φιλελεύθερη κανονικότητα. Να πέσει με τα μούτρα στην παραγωγή, να αποδεχθεί την εξυγίανση και τη σμίκρυνση  του δημόσιου τομέα. Να απαιτήσει πραγματικά εξωστεφή και ανταγωνιστικά σχολεία και πανεπιστήμια. Τότε θα δείτε και τα παιδιά μας να επιστρέφουν στον ήλιο της πατρίδας, να αξιοποιούν τις γνώσεις που απέκτησαν στην εσπερία και να δημιουργούν. Η αλλαγή θα σημάνει όταν η κοινωνία απαιτήσει το δρόμο της συσσώρευσης και της ανάπτυξης, της εντατικής εργασίας και της προσωρινής στέρησης και όχι του παρασιτισμού και της εκποίησης όπως έγραφε από το 1991 ο παμμέγιστος Παναγιώτης Κονδύλης.


Η αναγέννηση της Ελλάδας θέλει χρόνο. Θέλει blood, sweat and tears. Εχουμε απόθεμα από αυτά, αν και έχουμε καταναλώσει μπόλικα. Αλλά ακόμα και οι αφελείς ημιμαθείς ή αδιάφοροι κάποια στιγμή ακούνε, το σύνθημα της Ιστορίας και γυρνάνε το βλέμμα τους προς τη σωστή μεριά. Αρματώνονται και βαδίζουν στην καλή πλευρά του δρόμου. Αντιλαμβάνονται ότι η επιμονή στα αποτυχημένα μοντέλα δεν βγάζει πουθενά και σταδιακά μεταμορφώνονται.  Δεν θα μας σώσει κανένας πολιτικός ταγός αν δεν θέλουμε να σωθούμε μόνοι μας. Πάντα όμως θα χρειαζόμαστε μια άκρη για να πιαστούμε, ένα στέρεο έδαφος για να πατήσουμε.  Εμπρός για μια νέα φιλελεύθερη ιδεολογία και πρακτική. Καλή χρονιά. 

Θα μας βρείτε απέναντι


Με εκφράσεις όπως «χωρίς ίχνος τσίπας, πολιτική τύφλωση, νεοφιλελεύθερη απανθρωπιά, σπέκουλα, φτηνός εντυπωσιασμός, ρατσισμός, αλητεία», άρθρο της ΕφΣΥΝ κατηγορεί την ATHENS VOICE γιατί δημοσίευσε το «πόθεν έσχες» της Κ. Κούνεβα.
Είναι αδύνατον να συνδυάσεις τη σφοδρότητα  της επίθεσης με την δημοσίευση της A.V. Η Α.V. δημοσίευσε το «πόθεν έσχες» της Κ.Κ. μαζί με δεκάδες άλλα «πόθεν έσχες» πολιτικών όπως έκαναν όλα τα Μέσα ενημέρωσης αυτές τις μέρες. Το έκανε μάλιστα χωρίς κανέναν απολύτως σχολιασμό. Υπενθύμισε τη φρικτή επίθεση εναντίον της και διευκρίνισε ότι τα δηλωθέντα ποσά προέρχονται από δωρεές.
Κάποια άλλα Μέσα ενημέρωσης έθεσαν και ερωτήματα, όπως κάνουν τα ΜΜΕ για όλους τους πολιτικούς. Και καλά κάνουν. Εμείς δεν το κάναμε. Γιατί πιστεύουμε ότι όταν έχεις μπροστά σου ένα δράμα όπως της Κούνεβα, κοιτάζεις παρακάτω, δεν παίρνεις εκεί το μικροσκόπιο.
Πέρα απ' αυτό όμως, στο συγκεκριμένο θέμα, οι αναίτιες επιθέσεις έπεσαν στην περίπτωση. Γιατί η ATHENS VOICE από τη πρώτη στιγμή υποστήριξε και ενίσχυσε με όλες τις δυνάμεις την Κ. Κούνεβα. Η εφημερίδα μας βρέθηκε δίπλα της στον 10ο όροφο του Ευαγγελισμού μετά την επίθεση(εδώ). Και στην Κ. Κούνεβα έδωσε η A.V. συμβολικά να γράψει το editorial του Φώτη Γεωργελέ στο επετειακό της τεύχος (εδώ).
Η ενορχηστρωμένη επίθεση υπολογίζει ότι ο αναγνώστης δεν θα ψάξει να βρει τι στ΄ αλήθεια έγραψε η ATHENS VOICE. Γιατί φυσικά δεν υπάρχει ούτε ένας δημοσιογράφος, δεν υπάρχει ούτε ένας στα 11 εκ. Έλληνες, που θα υποστήριζε ότι απαγορεύεται η δημοσίευση του «πόθεν έσχες» οποιουδήποτε πολιτικού. Γι αυτό ακριβώς δημοσιοποιούνται από τη Βουλή. Αλλά υπολόγιζαν ότι αυτό που θα μείνει είναι οι χαρακτηρισμοί τους, η «απανθρωπιά, ο ρατσισμός, η αλητεία».
Την άλλη μέρα θα αναλάβει τη συνέχεια ο υπουργός Παύλος Πολάκης, που θα μιλήσει για «χουντικούς και ρουφιάνους».
Η στοχοποίηση για μια ακόμη φορά ενορχηστρώνεται  με στόχο να μην υπάρχουν ανεξάρτητες δημοσιογραφικές φωνές. Εφαρμόζεται ένα κομματικό και δημοσιογραφικό bullying με στόχο τη φίμωση της αντίθετης γνώμης. Είναι ασύμμετρα βίαιο ώστε να τρομοκρατούνται τα θύματα και να μη τολμάνε να διατυπώσουν τη παραμικρή κριτική προς την εξουσία. Ποιος να μιλήσει όταν ξέρει ότι θα τον πουν ρουφιάνο, χουντικό, απάνθρωπο, προδότη;
Την πρώτη φορά ο δημοσιογραφικός και πολιτικός υπόκοσμος μιλούσε για την ATHENS VOICE που «ζητάει απολύσεις»! Τη δεύτερη για την «απανθρωπιά» της. Όταν εμπεδωθεί στη κοινή γνώμη, ακολουθούν οι ομάδες κρούσης.
Προειδοποιούμε, όχι τα υποπροιόντα του πολιτικού υποκόσμου, αλλά τα αφεντικά τους: Δεν θα μας ξανακάψουν έτσι. Τη δεύτερη φορά θα μας βρουν, θα βρουν όλη τη κοινωνία, απέναντι. Θα υπερασπιστούμε την ελεύθερη έκφραση, την ενημέρωση και όποιον στοχοποιείται από το παρακράτος. Οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί θα αποκαλύπτονται αμέσως.
Athens Voice

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

Χρήστος Παπαγεωργίου: ΤΡΑΜΠ Κίνδυνος ή Ευκαιρία ?



Διαβάζοντας διάφορες αναλύσεις ειδικών και μη σχετικά με την νέα πολιτική των ΗΠΑ λόγω της εκλογής του Τραμπ και τις επιπτώσεις από αυτήν στα Ελληνικά πράγματα , θα προσπαθήσω συνοπτικά να διατυπώσω και εγώ τις δικές μου απόψεις επιθυμώντας να συμβάλω στην ορθολογική διερεύνηση του θέματος και θέλω να πιστεύω χωρίς ιδεολογική φόρτιση.
Κατ’ αρχήν ας ξεκινήσω λέγοντας ότι οι εξτρεμιστικές απόψεις του Τραμπ στην προεκλογική περίοδο σε συνδυασμό με την υπεροψία και τον πολυτελή βίο του είχαν δημιουργήσει ένα αδιαπέραστο τείχος που εμπόδιζε κάθε Ευρωπαίο διανοούμενο να τον δει με συμπάθεια ή με κατανόηση.
Εκ των υστέρων και εκτιμώντας καλύτερα την προσπάθεια του να συνδυάσει την ακραία προεκλογική ρητορική του με πιο ρεαλιστικές θέσεις βλέπω ότι οι προεκλογικές απόψεις του ήταν ένα προπαγανδιστικό νέφος που του επέτρεψε να βγει νικητής σε έναν αγώνα ενάντια στο Στρατιωτικό & Βιομηχανικό κατεστημένο που είχε καταφέρει να ελέγξει το Δημοκρατικό Κόμμα και την μαχητική και υπερβολικά φιλόδοξη Χίλαρυ Κλίντον.
Αυτό το Στρατιωτικό & Βιομηχανικό κατεστημένο που προσπάθησε να εξοντώσει ηθικά τον Μπιλ Κλίντον (με το σκάνδαλο Λεβίνσκυ) και κατάφερε να εκλέξει (πιθανόν και με νοθεία) τον δικό του Τζωρτζ Μπους τον νεώτερο απέναντι στον εξαιρετικό Αλ Γκορ.
Τον Τζώρτζ Μπους ο οποίος αφού δεν υπήρχαν φανεροί εχθροί (όπως οι Ρώσοι ή οι κινέζοι π.χ) εφηύρε τον Σαντάμ και έκανε μια τεράστια στρατιωτική επιχείρηση με την οποία το Στρατιωτικό & Βιομηχανικό κατεστημένο σε συμμαχία με τις εταιρίες πετρελαίου («7 αδελφές») κυριολεκτικά θησαύρισαν.
Αυτό το Στρατιωτικό & Βιομηχανικό κατεστημένο καρπούται σήμερα ένα μεγάλο μέρος από την τεράστια αμυντική δαπάνη των ΗΠΑ (500 δις $ ετησίως) και φυσικά χρειάζεται εχθρούς. Έτσι μετά το Ιράκ οι ΗΠΑ «ανακάλυψαν» τον νέο μεγάλο εχθρό, την Ρωσία του αυταρχικού Πούτιν και σταδιακά και την Κίνα, αυτό βέβαια είναι αναγκαίο για να για να διατηρηθεί το τεράστιο επίπεδο εξοπλισμών των ΗΠΑ.
Η νέα αυτή όμως στρατηγική είχε όμως αρνητικές συνέπειες για άλλα μεγάλα οικονομικά Γκρουπ συμφερόντων στις ΗΠΑ, αναφέρω δυο χαρακτηριστικά, τον Κατασκευαστικό τομέα, που τα έφερνε δύσκολα αφού η Αμερικάνικη διοίκηση δεν προχωρούσε σε έργα ανανέωσης των γερασμένων υποδομών των ΗΠΑ προτιμώντας να σπαταλά τα κονδύλια σε μεγαλεπήβολα αμυντικά προγράμματα, και οι «7 αδελφές» που λόγω και της διαμάχης με τον Πούτιν είδαν τις τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου να κατακρημνίζονται και τα κέρδη τους να εξαφανίζονται.
Πιστεύω λοιπόν ότι ο δαιμόνιος Τραμπ είδε το πρόβλημα και χρησιμοποιώντας μια ιδιοφυή προεκλογική εκστρατεία κατάφερε να βγει νικητής. Τι μας περιμένει λοιπόν ?
Κατ’ αρχήν πιστεύω ότι θα προσπαθήσει να ψαλιδίσει τον αμυντικό προϋπολογισμό των ΗΠΑ, για να αποσπάσει κονδύλια για Δημόσια έργα ώστε να ενισχύσει τον Κατασκευαστικό τομέα (στον οποίο συμμετέχουν και οι εταιρίες του) και να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας.
Παράλληλα θα εξομαλύνει τις σχέσεις του με την Ρωσία του Πούτιν ώστε αφενός να δικαιολογείται η περικοπή των εξοπλιστικών προγραμμάτων (αφού οι εχθροί λιγοστεύουν), αφετέρου και με συνεννόηση των 7 αδελφών και των πετρελαιοπαραγωγών χωρών, στο Γκρουπ των οποίων ο Υπουργός εξωτερικών του και CEO της EXXON MOBIL κατέχει περίοπτη θέση, θα φροντίσει για την άνοδο των τιμών πετρελαίου-φυσικού αερίου.
Οι εμπορικοί αντίπαλοι των ΗΠΑ (κυρίως ΚΙΝΑ, και Ε.Ε. ) θα πληρώσουν τις νέες αυξημένες τιμές ενέργειας για την κατασκευή των προϊόντων τους και θα εξασθενήσουν έναντι των ΗΠΑ που διαθέτουν τεράστια σχιστολιθικά αποθέματα πετρελαίου.
Κρίσιμο ζήτημα αποτελεί η πολιτική του για τις ανανεώσιμες και την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών. Επειδή από την μέχρι τώρα πορεία αντιλαμβάνομαι ότι έχουμε μια επιχειρηματική διάνοια, άρα έναν γνήσιο οικονομικά τουλάχιστον φιλελεύθερο, πιστεύω ότι θα αφήσει την αγορά να λύσει το πρόβλημα. Επειδή μάλιστα οι τιμές ορυκτών καυσίμων θα ανέβουν οι ανανεώσιμες θα υπερισχύσουν και επομένως στην πράξη οι περιορισμοί για τις ΗΠΑ από την συνθήκη του Παρισιού θα ικανοποιηθούν χωρίς ανάγκη ειδικών μέτρων.
Η Ελλάδα όπως και η Κύπρος και το Ισραήλ φυσικά θα υποστηριχτούν ως προχωρημένες στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή, ο δε Ερντογάν θα προσπαθήσει να διασωθεί μέσω του Πούτιν και αν είναι έξυπνος θα τα καταφέρει, βεβαίως τα μεγαλο-ιδεάτικα όνειρα του πρέπει να τα ξεχάσει.
Η Ελληνική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ βυθισμένη στις «Σοβιετικές» της φαντασιώσεις, είχε καταφέρει με την προηγούμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ να βρει κάποιους δίαυλους επικοινωνίας κυρίως μέσω πανεπιστημιακών «φιλομαρξιστικών» κύκλων (Παπαδημητρίου π.χ.) που έχουν σημαντική αλλά περιορισμένη επιρροή μόνον στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ, αλλά τώρα είναι σε πλήρη σύγχυση.
Το ταξίδι του Τσίπρα στην Κούβα για να αποχαιρετήσει τον Δισεκατομμυριούχο-Κομμουνιστή Κάστρο και οι αόρατες σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με το καταρρέον καθεστώς του Μαδούρο τους φέρνουν αναγκαστικά σε τροχιά σύγκρουσης με τη νέα Κυβέρνηση των ΗΠΑ και ίσως αυτός να είναι ένας επιπλέον λόγος που σχεδιάζουν απόδραση μέσω εκλογών.

ΑΘΗΝΑ 28/12/2016

Καθ. Χρήστος Παπαγεωργίου PhD Imperial College